چگونگی تعمیرات فرش ها

چگونگی تعمیرات فرش ها

فرش ها ازمهمترین وسایل در خانه های سنتی ایرانی می باشد که در صورت قدیمی شدن و آسیب دیدن خوشبختانه به راحتی قابل تعمییر هستند .ممکن است تعمیرات جزئی فرش ازقبیل شیرازه دوزی ، ریشه بافی و عملیات مربوط به صاف کردن کناره های فرش را در صورت داشتن سلیقه و تجربه و حوصله در منزل انجام داد ولی رفو فرش و رفع چروکیدگی فرش به هر کیفیت و مقدار  ، کاریست که تنها ار عهده رفوگران ماهر بر می آید و توصیه می شود زمانی که فرش های شما نیاز به تعمیرات کلی و رفو دارند آنها را به موسسات و یا افراد با تجربه بسپارید به خصوص اگر آنها فرش های ابریشمی و عتیقه باشند .

تعمیرات

وسایل و ابزار های رفو گری و تعمیر همان هایی هستند که در بافت فرش به کار می روند مانند : چاقوی بافت ، قیچی و شانه آهنی به علاوه ی نخ و سوزن ، درفش  ، انگشتانه ، قاب کوچک چوبی ، موم ، انبردست ، کلاف های پشم و پنبه و ابریشم ( برحسب جنس فرش )

ریشه بافی

به طور معمول در بالا و پایین تمام قالی ها و قالیچه ها ریشه های فرش به چشم میخورند که درحقیقت همان قسمت های ابتدایی و انتهایی تار های فرش هستند . طول این ریشه ها بسته به مراکز گوناگون فرش بافی از یک یا دو سانتی متر تا پانزده سانتی متر تغییر می کند .بهترین اندازه برای ریشه های فرش چهار سانتی متر است . ریشه های بیشتر از این مقدار اگرچه دکوراتیو و زیبا تر هستند اما اغلب به هم گره می خورند  و یا ممکن است پاشنه های کفش ها در آن گیر کند و یا بازیچه ی گربه های خانگی شود .

در صورتی که ریشه های فرش از بین بروند می توان با الیاف مشابه با تار های فرش ریشه های جدیدی ایجاد کرد و این کاری است که رفوگران به خوبی از عهده آن بر می آیند .

تعمیرات مهم و خاص از جمله تعمیرات ریشه فرش را تنها رفو گران ماهر فرش می توانند انجام دهند

گلیم باف

در قسمت های بالا و پایین بسیاری از دست بافت ها ، باریکه ای به عرض یک یا دو سانتی متر یا کمک نخ پود مانند  پارچه بافته می شود که در اصطلاح به آن گلیم باف و یا سوف می گویند در معدودی از فرش هابه جای ریشه فرش  ، باریکه های گلیم دیده می شوند که به آنها ریشه بسته می گویند و به آسانی می توان باز کرد و به صورت ریشه نمایان ساخت . گلیم باف ها مانند ریشه ها به عنوان یک محافظ برای فرش تلقی می شوند .

در صورتی که تار و پود های این قسمت سائیده شد و یا از بین رفت باید بدون فوت وقت آنهارا جدا کرده و با نخ های محکم بخیه های معمولی و یا زیگزاگ مانند به قسمت فرسوده زد تا به این طریق از متلاشی شدن فرش جلوگیری شود .

شیرازه دوزی

لبه های جانبی مانند قسمت های بالا و پایین فرش یعنی همان ریشه فرش بیشتر در معرض سائیده شدن و استهلاک قرار می گیرند . لذا هنگام بافت فرش چند تار جانبی قسمت های راست و چپ فرشینه را با استفاده از نخ های پود که از لا به لای تار ها گذرانیده شده اند به یکدیگر می تاباند و این عمل را به تدریج تا خاتمه بافت فرش ادامه می دهد . در صورتی که این لبه های جانبی با مرور زمان سائیده شدند تنها با دوخت و یا تاباندن یک رشته از کلاف نخی جداگانه ، متناسب با رنگ و نوع قالی به دور تار های جانبی عمل ترمیم و استحکام بخشیدن به لبه های فرشینه  همان ریشه فرش را انجام می دهد. به این عمل در اصطلاح شیرازه دوزی می گویند که در طول حیات فرش و ریشه فرش ممکن است چندین بار تکرار شود بی آنکه ارزش تجارتی آن کاهش یابد .

دیدگاه خود را وارد کنید.